dönülmez deplasman

Bir şubat gecesinde yollarda tayfa yine,
Alkol cigara derken uçmuşuz şarampole,
Çarpmışız bir ağaca otobüs paramparça,
40 ölü sağ kalmadı harbiden olduk mefta,
Allah rahmet eylesin dualar eksilmesin,
Cenaze namazına atkımız getirilsin,
40 kişilik bu tayfa bak pert oldu biranda,
Şimdi hesap verecek yukarıda Allaha,
Cehennem kapısında zebani üst arama,
Bura tribün değil girilmez sallamayla,
Mevzuya girdik yine saldırdık zebaniye,
Orada da fişlendik, bakın tribüncüye,
Meşale yakmak ceza sonu ateş burada
Bir kat daha dibinde, yanacakmışız usta,
Çürüdük biz yollarda, uğruna çektik cefa,
Şampiyonluk görmeden cehennem reva mı ha?
Zarzor girdik oraya, durduk ateş başında,
Hep beraber üçlüyle atlamışız kuyuya,
Çekmeseydik cigara vurmasaydık dumana,
Cayır cayır yanıyoruz geldik şimdi imana,
Hayata dalıp gittik, keyfimize göreydik,
Rabbi hiç dinlemedik, burayı düşünmedik,
Ölümler olunca mı iş kıymete biniyor?
Yanınca mı şu canlar akıl başa geliyor?
Herşey gelip geçici kalp kırmaya değmez ki,
Renkler farklı olsa da yolumuz bir değil mi?
Korku ile uyandım ter içinde kalmışım,
Nasıl bir deplasmansa dönüşü yok Allahım,
Alparslanlar, Aykutlar, Tekinler ve Çavuşlar
Biz hepimiz Özgür'üz unutmayın yoldaşlar!

Bir grup yaratıcı taraftarımizin 40 kişilik deplasman otobüsünde hayatını kaybedenlere yazdığı nacizane eserdir. Şahsimca çok beğenilmistir.