dodge charger

bu arabanın tanımı yeterince iyi ve kaliteli yapılmış, gelin ne değildir biraz da buna bakalım,

charger; içindeki hayvanı release etmek değildir, çünkü çoktan çıkmışsındır yoldan. kafanı dinlemek değildir bir eline başını yaslayıp diğeriyle direksiyonu tutarken, gözlerin dalmışken ufukta bir yere.

challenger ile açığa vurmak değildir içindeki beyefendiyi; saklanıp piç kimliğine, daha da gizlemektir kendini olduğundan farklı olmayarak.

evet kafa karışıklığıdır dodge charger, içindeki anarşist ile anlaşmaya çalışırken dinginliği keşfetmek değildir, serinlemektir kışın ayazında, donmak değil. elbette bunları zaten normal olmayan birinin yapması öngörülemez, aranda seksist bir bağ olması gerekir, eğer sadece dört tekeri, bir direksiyonu ve pedalları olan makineden de bahsediyor olabilirsin.

insanların ne gördüğünü görememektir charger, göremedikleri ya da gördüklerini zannetikleri mucizelere inanmaya çalışan insanları anlamaktır bazen, charger. taytının üstüne kırmızı don giyen süperman e de inanmaktır charger. iyi ve doğruyu bildiğini ve takdir ettiğini söyleyip ama yanlışı seçtiğini söyleyen filozofa gülüp geçmemektir charger.

şimdilik bu kadar deyip, hoyratça basıp geçmektir daha nicelerine elbette bir fotoğrafçının üzerinde 10 dakika uğraştığı bir kır çiçeğinin fotoğrafını çekmeye çalışırken.

sadece gülüp geçmektir de değildir.