öğretmenler günü

fiilen ilk kez dolu dolu kutladığımdır. tüm özel günler gibi tırı vırı bir şey de ne bileyim insanız sonuçta önemsenmek hoşumuza gidiyor bu yüzden bu gibi ince şeyleri taktığımı bilen sevmediğim görüşmediğim arkadaşlarım mesaj attı da beklediklerim kutlamadı bir şok oldum tabi.
onun dışında öğrencilerim sabırsız olduklarından yaklaşık bir kutu renkli tebeşir harcayıp bugünden tahtayı sevgi sözcükleriyle doldurmuşlardı. hediye edilen gülleri de takıları da saklayacağım özenle. minik kalplere girişimin ilk somut örnekleri sonuçta bunlar. meslekte taze kan olmak böyle bir şey işte bir nebze görmemişlik.