signomi

yunanca özür dilerim anlamına gelir,özür yetermi bilinmez ama özür dileyene de özür dilenene de aynı hüznü yaşatan şarkıdır...

Rezil trafiği insan cümbüşü ile bu şehir sizi bezdirir buna rağmen beyoğlunda yürürken, adalar vapurunda rüzgarı yüzünüzde hissederken bu şehre teşekkür edersiniz size yaşadığınızı hissettirdiği için. Ben bu şarkıyı her dinlediğimde giden o insanları düşünürüm; yürümeyi, yüzmeyi, balık tutmayı bu şehirde öğrenmiş, bu şehirde çocuk olmuş, bu şehirde aşık olmuş insanları. Sürgün edilmek nasıl bir duygudur. doğup büyüdüğünüz yere istesenizde dönememek nasıl bir acıdır, hep ,kalsaydım nasıl bir hayatım olurdu diye düşünüp, yaşamaya hapsolduğun hayata paralel bir hayat hayal etmek nasıldır. Aynı acıları Rumeliden kafkaslardan gelen türklerde yaşadı ama insan tarihe bakıp yaşanmış acılarını başkalarının acılarından mahsup edemez ki ve istanbuldan sürgün edilmek cennetten kovulmaktan farksızdır. Peki ya istanbuldan kim özür dilesin renklerini çaldıkları için...

Ellerine diline sağlık ezginin günlüğü. aman aman aman yar...