gasp edilmek

bugün teşebbüs edildiğim olaydır.

otobüsten indim eve doğru yürürken arkamdan birisi 'bilaaaderrr' diye seslendi. kapanmış olan marketin önünde elemanın bir tanesi oturmuş eliyle gel işareti yapıyor.

kendi mahallemde yabancılık yapmadım, gittim yanına. katıksız kürt aksanıyla 'sen geçen gün burdan otobuse biniyorken bana çok pis baktın. niye baktın? onun için yemek parası verecen şimdi bana' dedi.

Elemanı simaen tanıyorum, mahallenin hızlılarından. torbacılık yapıyor dışarıda olduğu zamanlarda. Bir tuğlanın önünde oturmuş bira içiyor. yanına gidince o da simaen tanıdı. yanında boş bir tuğla daha var. oturdum oraya, önündeki bira kutusunu alıp diktim kafaya, sonlarındaymış zaten bitti. şimdi konuşalım kardeşim dedim.

'ee bira nolcak şimdi?' dedi, gel gidip birer tane alalım sonra konuşuruz dedim. açık olan bakkal da yakın zaten. şişe al bana dedi. sen şişe içersen ben de şişe içerim dedim. kafamda patlatcak pezevenk. ona bitirdiğim kırmızı tuborgdan kendime de ekstra alıp beni çağırdığı yere döndük.

elemanın kafası çok yüksek, bonzai içmiş. ben otobüse binmeden otoparkte 3 kişi bi 3lü çevirmişiz o var kafamda sadece. kavga çıkarsa eşofmanının cebindeki bıçağa uzanamadan kafasını kaldırıma vuruyo olcam. o da farkında zaten muhabbete başladı. 20 dakikaya biralar bitecek gibi oldu, artık tanışma faslı bitti, bildiğin muhabbet ediyoruz. kardeşim dedim sen bu mahallede büyümüşsün, bu mahalleyi bilirsin, sana tavsiyem buranın çocuklarına salça olma kimin ne olacağı belli olmaz. denk geldiğimizde illa ki selamlaşma sözü verdik ve ayrıldım ordan. başarısızlıkla sonuçlanan bir gişimi de bu şekilde atlatmış olduk.