sahteleşmek

zaman içerisinde saf ve duru duygularımız,tavırlarımız,düşüncelerimizin bozulması bulduğu kabın şeklini alması durumudur,bir nevi büyümektir.
insanın kendisi gibi yaşayamacağı bir zaman elbet bir gün geliyor, bu kimilerine biraz geç kimilerine ise mecburen çok erken kendini gösteriyor, farklılaşıyoruz ulan inkar etmeyin bunu inkar eden kişiler en çok sahteleşen kişilerdir artık kimseyi tam tanıyamayız hayatının her dakikasını beraber geçirdiğin kişi bundan yıllar evvel çok farklı biri olmuştur belki hatta fikirleri,umutları,hayalleri senin anlayamacağın ölçülerde olmuş bile olabilir ama hayat onu sahte birine çevirmiştir keza sende öyle olmuşsun ama kabul bile etmiyorsun.

ben eskiden mutlu oluyordum ufak tefek unsurlardan ama şimdi sanki ruhumun,kalbimin ortasında kocaman, kapanmayan mutsuzluğumla,hayal kırıklıklarımla beslenen ve beslendikçe kapanmayacak-kapanamayacak kadar büyüyen bir delik var ama gel gör ki maskem o kadar bütünleşmiş ki benimle kimse benim sahte bir insan olduğumdan daha doğrusu onlara sahte,onların istedikleri,hayatta kalabilmem için gerekli olan tarafımı ama benim olmadığım halimi gösteriyorum.

iğrenç hayatlarımızı bir nebze bile yaşanır kılmak için kendimizi kandırmamız ve sahte bir kalıp olmamız gerekiyor,kendi gibi olan yalan söylemeden sana gerçek yüzünü gösterenlerden korkarsınız ve onu aranıza almaz,ucube gibi bakarsınız ama artık hepimiz ucubeyiz.