kilo vermek

insanı her anlamda mutlu hissettiren eylem. Altı aydan fazla süredir diyet ve spor yaparak toplamda on yedi kilo verdim. Gerçek anlamda irade ve sabır isteyen bir süreç. Çocukluğumdan beri yaşıtlarımdan kiloluydum. Bunun acısını da hep çektim. Okuldaki anlamsız boy/kilo ölçümlerini bilirsiniz. Sevimsiz sıska arkadaşlarımın benimle dalga geçmesini asla unutmam mesela. Annemin kilolu olmama üzüldüğünü bilirdim ama 'artık yeter' demesine kızardım. Çocuk aklı işte. Nitekim kısa süreli de olsa başarılı olduğum dönemler olmuştu. Ama sonunda hep iradesiz davrandığım için iki misli geri aldım o kiloları.
Şimdi ise her şeyden önce kendim için deyip dikkat ediyorum yediklerime. Sporu bir gün aksatsam vicdan azabı çeker oldum. Zaten bu kadar sabırlı olmamda spora ve özellikle hocama çok şey borçluyum.
Ne yaptın ne ettin derseniz, kısaca anlatayım.
Dolapta kıyıda köşede ne kadar abur cubur varsa dağıttım öncelikle. Oda arkadaşlarıma verdim hepsini. Spor yaptığım yer ise yurdumun biraz ilerisinde bir salon; shapes for women. B fit sistemini bilenler vardır, o tarz bir yer. Hatta bence daha iyi. Haftanın altı günü açık, saatleri ise çok esnek. Vücut analizim yapıldı, beden ölçülerim alındı. Sonrasında on günlük bir detoks yaptım. Çok sağlıklı değildi açıkçası kabul ediyorum. Sayılı gün çabuk geçer misali başladım. Bir lokma dahi fazla yemedim. Sonuç olarak on günde altı kilo verdim ama yağ oranım azalmadığı için ay sonuna kadar devam etmemi söyledi hocam. Biraz üzüldüm çünkü gerçek anlamda ağır bir programdı. Ama bir defa karartmıştım gözümü pes etmedim. Dört kilo daha verip, yağ oranımda düşünce bir ayda on kilo vermiş biri olmanın haklı gururunu yaşadım. Üstelik sporla birlikte verdiğim için sarkma falan da olmadı.
Daha sonraki ay sınavlar nedeniyle sporu aksattım . Ama bana verilen dengeli beslenme programına harfi harfine uydum. Üç kiloya daha böylelikle veda ettim. Sonraki süreç biraz durulmalarla geçti. Sınavlardı, eve gidip gelmeydi derken duraksadım ama bir sonraki ay dört kilo daha verdim. Sonra ramazan ayı boyunca oruç tutup sabahları erkenden kalkıp spora gitmeye devam ettim.
daha vermem gereken çok kilo ver ( bana göre ) . Umuyorum ki gelecek sene şubat ayında istediğim kiloda olacağım.
Kilo vermek sabır işi. Ama hepsinden önce iradeli olmak gerek. Bence her insanın bir kırılma noktası var. O ana kadar fark edemediği şeyler artık dayanılmaz gelmeye başlıyor.
Ben artık alışveriş yaparken bana olmadığından değil rengini beğenmediğimden 'kalsın bu' diyorum mesela. Az şey mi?
Çevremdeki insanların, ailemin, arkadaşlarımın bana bakış açıları değişti mesela. Artık kabinlerden korkmuyorum.
Merdiven çıkarken zorlanmıyorum, elbise giydiğimde yakışıyor.
Şu an hedefim ramazan nedeniyle yavaşlayan metabolizmamı hızlandırmak. Artık kaçamak yapmak yok mesela ramazanda yeterince yedim yemek istediklerimi.
Bir de yediklerinizi not etmek çok faydalı. Diyelim kilo aldınız ya da veremediniz bakıp hatanızı anlayabiliyorsunuz. Ayrıca çevrenin etkisi de önemli. Etrafınızda sizi destekleyen insanlar olsun. 'Bir lokmadan ne olacak canım' diyen insana aldanmayın. Bir lokma çok fark eder. Sizi sahiden düşünen kişi sizin kararlarınıza saygı duyandır.
Uzun lafın kısası kilo vermek sabır isteyen bir süreç, iradenizi ölçen bir eylem. Ama sonuçları gerçek anlamda sevindirici.