gecenin şiiri

Yolun açık olsun...
Ben bunu ilk kez yürekten söyledim.
Ve ben bunu ilk kez böyle yürekten söyleyince;
"yolun açık olsun"
bir dua niteliği kazandı.
Kalbim barıştı seninle böylece
Herkes ettiğini bulur;
ben de, sen de...
Bu hep böyle.

Ne çıkar ben bir kapıyı açsam..
Açmasam ne çıkar? Çarpıp gitsem?
Ardında ki odalar çoktan yitmiş...
Kapılar yansa ne çıkar?

Benim şu hayatta yaptığım en iyi ikinci iş;
ki beni bilirsin kendimle ilgili çok hoş düşüncelerim yoktur.
Benim şu hayatta yaptığım en akıllıca iş;
oltamın ucuna uçurtma takıp,
gökyüzü avlamaktır..

Benim şu hayatta yaptığım en iyi sonuncu iş;
kafamı duvarlara çarpıp çarpıp,
nihayet anlamaktır..
Diyeceğim o ki,
kan revan bi ahmaklıktır..
Benim şu hayatta yaptığım en iyi üçüncü iş.

Ne çıkar sarsan yaramı?
Sarmasan, öldürsen ne çıkar...
Ben çoktan tükürmüşüm ciğerimi,
Nefes olsan, ne çıkar...

Benim şu hayatta yaptığım en berbat doksansekizinci iş;
Almak seni, çoğaltmak, kendime katmaktır...
Benim şu hayatta yaptığım en berbat doksandokuzuncu iş;
Tutup seni düşlerime yakıştırmaktır...

Ne çıkar rüyalarıma girsen?
Rüyalarımdan gitsen ne çıkar?
Ben çoktan ağlamışım gözlerimi...
görmüyorum artık seni..
Sen var olsan ne çıkar, olmasan ne çıkar...