gecenin şiiri

Bu kadar severken memleketi
Belki de aşkın lezzetini kaçırdım… Olsun.
Hüzün fırtınası hayatımda
Yaşamasam da tutkulu sevda, ölümsüz aşkların bekçisi oldum ya…
Evlenemedim, bir oğlum olmadı mesela
Yüreğine sevgi, aklına bilgi ve eline helalinden bir marifet koyacağım
Bir kızım olmadı.
Bütün pınarlardan duru
Işıklı geleceğin çocuklarına öğretmenlik yapacak
Ah güzel kız
Kalbimi, birbirini fark edemeyen
Bu yüzen bencillik çukurunda boğulan nefislerin
Çoraklaştırdığı memleketime helal diyorum.
Biz ebabil kuşuyuz gülüm
Gölgesini büyük sayan mağrur fillerin belalısıyız.
Kısa çöpüz
Uzun çöpte hakkımız vardır da gözümüz yoktur.
Kiminin dilindedir memleket
Kiminin bir çek karnesi gibi elinde
Onlar istikbal kaygısında biz insan saygısındayız.
Ödülü yoktur sevgimizin
Bilet almadığımızdan piyangoda beklemeyiz
En yakınımızda ki bile anlamaz bizi
Çünkü memleket sevmek için aşkın kıymetini bilmek lazım.
Komşum kızı, bana âşık olduğunu yazmışsın.
Ey gençliğimin küçük papatyası
Nerden aklına düştü bu aşkın yetimine âşık olmak.
Sen bu mahalleden taşınmadan
Ve saçlarına bir pırlanta toka gibi baharı takmadan
Senin mutluluğunu sabahlara kadar ben beklerdim.
Ayşe teyzemin evini
Ecdad yadigârı çınar ağacını
Bizim çocukların iki kalas bir heves top sahasını
Ve yalnızlığımı bekler gibi.
Ailesi tarafından bana emanet edilen bir kıza bacım dedikten sonra
Nasıl âşık olabilirdim.
Affet beni
Bembeyaz bir gelecek bekliyor seni
Arada bir mahalleye uğra
Evlen, çocukların olsun.
Onlara memleketi öğret
Onlara memleketi sevdir.
Çünkü
Bir ayçiçeğinin güneşe bakışı gibi
Sevmeli insan memleketini.
Bir tohumun ormana, bir derenin denize koşması gibi
Sevmeli insan memleketini.
Memleket demek ne demek?
Memleket demek
Sen demek
Ben demek
Biz demek.
Ah güzel kız
Bu kadar yalnız, bu kadar kimsesizken
Ve bu kadar hüzünlüyken memleketim
Başka bir aşkı koyamadım yüreğime.
Ben, olamam bir aşkın kölesi
Benim derdim memleket meselesi…

(bkz: memleket meselesi)