bugün
- sadece türkiyede başınıza gelebilecek olaylar4
- traver yaşlanınca menopoza mı girecek antropoza mı13
- fon vurgunu35
- kadınlara pas vermeyen erkek4
- sözlük yazarlarının yeni yıldan beklentileri10
- türkiye'nin uluslar'a ligi ni puansız tamamlaması5
- motorsikletçi yavşaklığı17
- ktç ile gece vakti ormana girmek6
- arda güler7
- güzel kızın densizliğini özgüven gibi satması3
- kavga etmekten korkan erkek12
- karpuzcu libos pandanın kimseye zararı olmaması2
- hızlandırılmış ingilizce kursu4
- dizilerdeki fakirlerin skandallarının bitmemesi2
- sözlük yazarlarının yüz güzellikleri12
- nude atmak8
- öğretmenlerin kravat takma zorunluluğu2
- arkadaşlar uyudunuz mu7
- adamın iyisini 35'ine bırakmazlar yavrum15
- parcalandim toparlanamiyorum4
- regl ağrısı13
- traver beyefendi mi hanımefendi mi14
- sözlük yazarlarının sevdiği takılar12
- bik bik'in mutfağına konuk olmak23
- kız sanılan yazarın askere gitmesi15
- köfteci yusuf'un sattığı müthiş hamburger9
- 15 kasım 2026 fransa türkiye maçı11
- nervio nerede8
- köftesi lastik gibi ya8
- hesabı erkek mi ödemelidir11
- sözlükte kim erkek kim kız kendini belli etsin18
- mabel matiz'in en güzel şarkısı8
- arkadaşlar naber ya7
- gençlere tavsiyeler6
- 7 çocuğa cinsel istismarda bulunan tarikat şeyhi9
- kendinizde en sevdiğiniz şey9
- kız kaçırmak6
- gelmiş geçmiş en iyi rap şarkısı5
- mutlu olanlar çoktan uyudu mutsuzlara selam olsun2
- türkiye nin doğusuna hiç gitmemiş insan7
- avril lavigne5
- ismet gürbüz saraca sudekiray5
- fon vurguncuları listesinin açıklanmaması8
- musa'nın mısırlı olduğu kuranda tescilli7
- yazarların whatsapp tan gönderdikleri son mesaj4
- hamile eşini uçurumdan atan adamın tahliye olması17
- fon tatsızlığı4
- yağmurlu havayı seven insan15
- kadınların efendi erkek yerine piç erkek tercihi5
- hamamda yeni cinlerle tanışmak7
"-edip canseverin anısına
-
şairim, masaya: kim bulmuştu ki yerini/kim ne anlamıştı sanki mutluluktan sesini koydu. nisandı; bulutları morarmış bir ilkyazda sesinin yankısı vardı. onun soruları bütün ilkyaz şikayetçilerinin sorularıyla yağmurlarda sırılsıklamdı.
her şey uyarabilirdi onun içindeki sessizliği. küreksiz bir teknede çıkarıp flütünü kendinden uzaklara çalardı...
oysa o da bir zaman geçerdi tek yıldızdan üşüyerek; yürüdükçe dizelerinin imbiğinde incelirdi kent...
şairim masaya umutsuzlar parkını koydu; park tenhaydı, ama rengarenkti hayat gibi, aşk gibi... orada sözcükler seviştirdi; dizeleriyle sevda ile sevgiyi kesiştirdi...
sonrası kalırken, sonsuzlukta şairin sesi... elden ele, karanfilli! daha dağılmış pazar yerlerine benzerken memleket, kaypak rüyalara kaçardı yüzünde güz izleri taşıyan şairin esmer sevgilisi...
şairim, masaya tragedyaları koydu; destur adlı şiirden ve ateşin böğründe durdu. yangının alazında şiir demledi, ağladı, seyreyledi...
şairim, masaya kirli ağustosu koydu. ağustos, kirini güz aylarına emziriyordu; sonra yapraklar sararıp savrulurken, şairim ölüyordu. dizeleri hâlâ bakmalar denizini kulaçlıyordu; onun şiirinin diyarbakırda bile imbat kokması belki bundandı.
şairim masaya sonrası kalırı koydu. masanın üstüne ne varsa koydu: masa da masaymış ha/bana mısın demedi bu kadar yüke.sonrası kaldıydı, bu doğru...
birileri az az içinde yaşıyordu; aşkı duyunca bir başına kalıyordu. bir pencere az, bir pencere çoğala çoğala. şairim bir pencerenin önünde bir karanfile gülüyordu, karanfil ona.
o ki ölüme dek şiirle hep bir itirazda ve öyle bir tevazuydu ki yetindi toprakla, bir onunla...
kim bulmuştu ki yerini şairim, kim ne anlamıştı sanki mutluluktan?
unutma, sesi geçti şairimin yorgun, yaslı kalabalıktan..."
-yılmaz odabaşı-
şairim, masaya: kim bulmuştu ki yerini/kim ne anlamıştı sanki mutluluktan sesini koydu. nisandı; bulutları morarmış bir ilkyazda sesinin yankısı vardı. onun soruları bütün ilkyaz şikayetçilerinin sorularıyla yağmurlarda sırılsıklamdı.
her şey uyarabilirdi onun içindeki sessizliği. küreksiz bir teknede çıkarıp flütünü kendinden uzaklara çalardı...
oysa o da bir zaman geçerdi tek yıldızdan üşüyerek; yürüdükçe dizelerinin imbiğinde incelirdi kent...
şairim masaya umutsuzlar parkını koydu; park tenhaydı, ama rengarenkti hayat gibi, aşk gibi... orada sözcükler seviştirdi; dizeleriyle sevda ile sevgiyi kesiştirdi...
sonrası kalırken, sonsuzlukta şairin sesi... elden ele, karanfilli! daha dağılmış pazar yerlerine benzerken memleket, kaypak rüyalara kaçardı yüzünde güz izleri taşıyan şairin esmer sevgilisi...
şairim, masaya tragedyaları koydu; destur adlı şiirden ve ateşin böğründe durdu. yangının alazında şiir demledi, ağladı, seyreyledi...
şairim, masaya kirli ağustosu koydu. ağustos, kirini güz aylarına emziriyordu; sonra yapraklar sararıp savrulurken, şairim ölüyordu. dizeleri hâlâ bakmalar denizini kulaçlıyordu; onun şiirinin diyarbakırda bile imbat kokması belki bundandı.
şairim masaya sonrası kalırı koydu. masanın üstüne ne varsa koydu: masa da masaymış ha/bana mısın demedi bu kadar yüke.sonrası kaldıydı, bu doğru...
birileri az az içinde yaşıyordu; aşkı duyunca bir başına kalıyordu. bir pencere az, bir pencere çoğala çoğala. şairim bir pencerenin önünde bir karanfile gülüyordu, karanfil ona.
o ki ölüme dek şiirle hep bir itirazda ve öyle bir tevazuydu ki yetindi toprakla, bir onunla...
kim bulmuştu ki yerini şairim, kim ne anlamıştı sanki mutluluktan?
unutma, sesi geçti şairimin yorgun, yaslı kalabalıktan..."
-yılmaz odabaşı-
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com