sonbahar

mükemmel bir sanat filmidir. ne zaman içim karrasa açar izlerim. ağlamak istesem açar izlerim...ezberledim çoğu yerini. daha o sahne gelmeden ağlamaya başlarım bile. filmde dialog olmasına gerek yok. hemşince konuşan neneyi anlamasak da anlayabilyoruz ne demek istediğini. alt yazı yok evet.

doğu karadeniz'in hopa nın eşsiz güzelliğini yeşilini, karadeniz mavisini, bulut grisini, sislerini bolca görüyoruz bu filmde. kimi zaman içimiz kararıyor, kimi zaman da oksijen çarpmış kadar oluyoruz izlerken.

her sahnesi derin bir fotoğraf karesi değerinde olan şahane bir film. izlenmeli. bir kez değil... bir çok kez. karadenize bir kez daha aşık oluyorum. hemşince'ye gürcüce'ye merak salıyorum yine. o ağıtlar, tulum sesi, o dumanlar. anlayamazsınız...

siyasi bir yönünün de olması filmde, ayrı bir acı veriyor.