ilkokulda arkadaşın 48 li pastel boyası olması

allahtan belasını isteyen çocuktur.
ilkokul hayatım boyunca imrendim ben bunlara. zaten bi bunlara bi de her tenefüs hamburger-kola yiyen o pezevenge imrendim. biz anca 20 dakikalık o uzun tenefüste* gevrek-ayran alırdık. paramız varsa arada sade gazoz alır mideye bayram ettirirdik. ya o pis dombili, şişko nuri kılıklı haydut bozması? utanmadan her tenefüste o hamburleri lüp lüp götürürdü adi!! neyse... hey gidi günler.
epi topu 2-3 kişi olurdu bu pastel boya tacirlerinden, tüm sınıf içinde. resim dersi olur bunlar mon amilerini bi çıkartılar sıraya, kapağını açtımı zaten başka bişiye yer kalmaz. 48 renkli-64 renkli-100 renkli. sanırsınız bob ross. ben garip 12 rengin üzerini görmedim ilkokul hayatımda. bunlarda her rengin 4 ayrı tonu olurdu. bir de hepsini geçtim, altın yaldızı ve gümüş renkli pastelleri olurdu kimsede olmayan. isterdiniz bazen canınız çekerdi vermezdi bu adiler. işte orda içimdeki şidddet duygusu gelişti benim. içimdeki şiddet dürtüsünü mon amiye borçuluyum desem yeridir.