yanlıyorum

Topyekün devletimizin önemli kurumlarından biri hoyratça harcanırken bir zamanlar, benim vicdanım sızlıyordu. Bugün gördüm ki o vakitler içeriye tıktıktırdıklarının arkasından nefret haykıranlar, "TSK'ya da bunlar kumpas kurdu" diyebilecek kadar basitleşebiliyor. Ve benim yine vicdanım sızlıyor.

Toplumsal olayları şiddetle körüklerken, hakaretlerle yandaş medya ve sosyal medyadan provakatörlük yaparken en yetkili birileri, benim sinirlerim geriliyordu. Ancak o birileri bugün sus pus, konuşmak için belli ki garanti bekliyor. Benim sinirlerim yine geriliyor.

Yıllardır bu yolsuzluk dedikoduları ortalıkta dönüp dururken, kulağımıza ilişirken kirli ilişkiler, benim aklım almak istemiyordu. Bugün ortadaki paralar, kasalar üzerinde "kirli oyunlar oynanıyor" diyorlar, içim sızlıyor.

Dünün acımasızını kahraman ilan ederlerken içim sıkılıyordu, bugün çeteye çevirdiler dümeni vicdanım sızlıyor.

Dün beraber yürüdükleri gemiyi terk edenler, konuşmaya başladıkları ilk dakika itibarıyla hain ilan edilebiliyor. O ana kadar itibar ettiklerinin çok önemli sözlerini bir anda yalana iftiraya çevirebiliyorlar.

Benim vicdan limitleri zorluyor.

Aile şirketlerini eleştirirdik eskiden iyi ve mantıklı yönetilemez, duygusal sorunlar yaşanır çözümlenemez diye, şimdilerde görüyoruz ki "aile devleti"nce yönetiliyormuşuz.

"Demokrasi" diyorlar, görüyoruz ki kendileri inanmıyor. "Hak, hukuk" diyorlar artık ben inanmıyorum.
Kusura bakmayın ama ben bu kadar kirlenmiş bir siyasi düzenin içinde olamam, ufak ufak,

YANLIYORUM...