soviet storm

ikinci dünya savaşını amerika'nın gözünden izlemeye alışmıştık. o kahramanlıklar, o destanlar. sonra ansızın, ünse mütter unsere vater çıkageldi. bu sefer almanların gözünden izliyorduk. ama öyle kahraman falan değillerdi. sivil de öldürüyorlardı, yahudi de katlediyorlardı. 3 bölüm süren bu dizide bir nevi, kabul ediyorlardı katilliklerini. güzeldi, objektifti. sonra soviet storm geldi, bu sefer de rusların tarafındaydık. başında da diyordu zaten; '' bu belgesel, rusya'nın mağlubiyetten zafere giden yolunu anlatan, rusya için yapılmış bir belgeseldir '' diye. fakat yine kahramanlık yoktu ortada, dediler ki; '' evet onlar katliamı abarttı, ama biz de hınç doluyduk, bizde yaktık, biz de yıktık ''

bütün bunlardan yola çıkarak, amerikanın askeri geçmişindeki kıl payı zaferlerini, kahramanlık destanına dönüştürmesindeki mantığı nedir diye bir soru sorabilirsiniz. şahsi kanaatim, süper güç olduğu şu günlerde, '' biz öyle tırt bi millet değiliz haa '','' bak akıllı olun alırız aklınızı '' propagandası yatıyor. tıpkı, mel gibson'ın, bir zamanlar askerdik filminde anlattığı, vietnam'a karşı alınan kahraman amerikan zaferi gibi, daha bir çok zafer izleyeceğimizi düşünüyorum.

peki ya biz ? biz çok mu iyiyiz ? şanlı tarihinde onlarca zafer kazanmış olan biz. ne yapıyoruz ? ulubatlı hasan'ı sultan mehmed han'ın kılıç hocası yapıyoruz. köse ak şemsettini de gandalf.

konudan saptık biraz ama dolmuşum hocam ne yapayım.