esmeralda

Esmeralda. Yüreğim yangın yeri. Deli gibi vuran kalbimin sesini duyuyor musun? Esmeralda gidiyor musun? Nasıl bu hale geldi? Nasıl methiyeler düzer olduk bu çirkin sahtekarlığa. Ve ne zaman ait olduk biz bu karanlığa. Ne uğruna pıçakladık birbirimizi kaç defa ve kaç defa daha gideceksin esmeralda? Son yarayı sen açacaksın ve biliyorsun bunu kimse sarmayacak. Oysa kaç defa öldürmüştük biz birbirimizi. Kaç defa kusursuzluğa birlikte varıp tekrar yarım kalmıştık ıssız gece yarılarında. Bilmediğimden değil benim çıkmaz sokaklarımı, mutlu olmak istemeyen tarafımı. Ama anlattım, biliyorsun. Histerik kahkahalarda değil mutluluk her zaman. Bazen ve bazıları için aşağı bakmakta esmeralda. Şimdi söz vereceğim, anlatacağım, söz esmeralda daha mutlu olacağım. Esmeralda gidiyor musun? Biliyorsun değil mi bu defa da yapamayacağımı. Sanki ezberlemek için kahkahalarını. Gülermiş gibi yaptığımı. Anlıyorsun değil mi? Gidiyorsun değil mi esmeralda? Ama biliyorsun değil mi benim mutsuzluğumsuz yapamayacağını. Kimse çünkü gülümsemeni benim gibi ezberlemeye çalışmayacak ve kimse tanrıya öykünerek girdiğim bu savaşta malubiyetimi anlamayacak. Ve Kaç zaferi seninle iki dakika fazla kalabilmek için elimin tersiyle ittiğimi. Esmeralda gidiyor musun? iki dakika daha kal diye sözü uzatıp duruyorum. Anlamıyor musun?