kara üzüm

kara uzum, o gun yuvamiza elimde iki salkim kara uzum ile gelmistim cok severdi kara uzumu yuregimi boldugum insan, ben ise pek sevmezdim, oysa ki cocuklugum babamin terasinda, uzum yapraklari golgesinde kara uzum salkimlari altinda gecmesine ragmen sevmemistim kara uzumu ama o seviyordu ya yuregimi boldugum insan biliyordum, o gun elimde uzumlerle geldigimde bu kez sadece sevinmisti, hissetmistim 5 sene beraber oldugum yuregimi boldugum insanin cok sevinmedigini, iste birseyler ters gidiyordu cocugumun annesi yuregimi boldugum insan, o kara uzum gununun o kara gecesinde o kara haberini yuzume carpmisti, artik ozgur olmak istiyor, ilk askimi gecmise gommek istiyormus. beraber dunyaya getirdigimiz, boldugum yuregimin yarisinida, canim kizimida alip gitmek istiyormus, sevmek diye birsey varmis sevmek, diye birsey yokmus.

aci cektim gunlerce aci cektim susarak, su kisacik konuklukta deprem kargasasinda, yasadim birkac bin yil acilara tutunarak
aci cekmek ozgurlukse ozguruz ikimizde,
acilardan artakalan iste o bakislarmis, bugu diye gozlerimde gun batimi bulutlarmis, yalanmis hepsi yalan
savrulup gitmek varmis
ayri yorungelerde...