adı bahtiyar

ismini hatırlayamadığım bir kürt genci ile, geçenlerde gezi parkı'nda beraber söylemiştik bunu. o hem çalıp hem söylemişti, ben de eşlik etmiştim. çok güzel olmuştu vesselam. birbirimizi tanımıyorduk ama kardeştik, dosttuk, kardeşiz, dostuz. öyle kalacağız umarım.

orada hissettim kardeşliği, arkadaşlığı, yoldaşlığı.

çerkestik, yahudiydik, kürttük, zazaydık, türktük, insandık kısacası. gezi ruhu'yduk biz. gezi ruhu'yuz hâlâ.

''diyarbakırlıymış, adı bahtiyar
suçu saz çalmakmış öğrendiğim kadar
geçiyor önümden gül yüzlü bahtiyar
yaralıyım yerde kalan sazı kadar...''