insanlığa duyulan öfke

ergence olduğu düşünülen ama yanılsanan olgu.

insan ilk ergenliğe girmesiyle hayatı sorgulamaya ve kişiliği oturtmaya başlar bu yüzden bu dönem insan için en zorlu dönemdir. genel olarak bu dönemde insanlığa öfke duyulur çünkü ergen olan kişi kişiliğini oturtamamıştır ama önünde kocaman bir medeniyet vardır bu kişinin öfkesi artar ve zamanın lekesi altında insanın fikirleri , hayalleri kaybolur buna ' olgunluk ' denir ve bu dönemde insanın fikirleri ölür bitter çünkü gelişime kapalıdır ve bu yüzden bu dönemde insanın hisleri silikleşir.
ayrıca insanlığa öfke duyan bir kimse aslında kendisine öfke duymaktadır kanımca.