yok mu var

edip cansever şiiri.

şunu aklında tut iyice
çilekte var, altın gibi parlayan ferik elmasında var
güneşte, gümüşte, fildişinde
tahtada, kömürde, sütte
suyun ateş olduğu, ateşin su olduğu yerde var
kızımıza ördüğün yeşil atkıda bile
beni seven ellerinde var
bir sabah geçiyordun
"bir sabah geçiyordun" ne demek
nasıl, niçin, nereden
bil ki böyle bir eksiklikte var
dilini acı yapan tütün kırıntısında
örneğin bir yolculukta katran gibi çaylar içtiğin
kirazlar, bavullar, akasyalar sevdiğin
her türlü virajlarda
ağaççileği gibi, ince çekirdekli
dile, dişe, damağa, yayılan
akide olan gözlerinde
gözbebeklerinde yeşim
yakut olan, zümrüt olan damarlarında
özleminde günbatımı
yok mu, var.

nasıl var hem de
var içimizde bizi eksiltmeden
dışarıda var
oranda, orantıda, dengede
bir hüzün bile sinmemiş plastik çiçeklerde
gene var
yüzünü yıkadın mı, iyi
sildin kuruladın mı
çıktın mı sokağa
yalnız su aramaya gidilen yollarda
ince bir bardak gibi gövdelensin diye susuzluk
orda var.

ayakların değsin de suya
sözgelimi herhangi bir haziranda
haziranın köylü yüzünde
çizgili mintanında
denizlere uçan aklında
değsin de suya ayakların
sudan üşüyen parmaklarını çekerken
tam orda

kapıyı ardımdan kapadığında
bilmez olur muyum hiç
içerde kalan yüzünde, telaşlı
olmaz olur mu, var.

yalnızlık gibi ama yalnızlık değil
bildiğin, çok iyi bildiğin bir şeyin
uzağında kalmak duygusu belki
iyi ya, var
hani sayldığını duyar ya pencereler, tıpkı
göz görmez, ama bakıldığında duyar ya insan
hani ardında seni izleyen birisi
tanımazsın da sezersin birden izlendiğini
niçin mi
tam niçin dediğin zaman var.

bilir miydik, sever miydik, inanır mıydık
o olmasaydı hiç
ama bugün, şimdilik
yenik düşmeden hiç de
var, diyoruz sadece, çünkü var.