tool

bunların komplo teorilerime kurban gidip sayfalarca kelimemin altında kalmasından korkuyorum. aklıma ne getiriyorlarsa, yarısından biraz fazlasını yazıyorum, yazılması için de uğraşıyorum.
çok mu abartıyorum? bence böyle örnekler çok.. hani bir pink floyd böyledir, bir pearl jam bunu ifade eder, kimi için metallica vakt-i zamanında idolken, başkası iron maiden'dan beslenmiştir.. kimi john lennon kimi jimi hendrix, kimi the doors, kimi queen demiştir..
insanları bu derece kendine çeken nedir peki?
hepsini teker teker incelemeye kalksak, belki ömrümüz yetmez.. bunu düşünüp de "aman yaaaa ne sorgulayacağım, müzik işte" diyip geçenler olmuştur mutlaka. her şeyi "aman ya" diyerek geçiştirmek, onun her şeye benzemesine katkıda bulunmaktır.
ben buna katkıda bulunmak istemiyorum, müziği dinleyip geçmek istemiyorum. arka planda olandan bitenden haberdar olmak gerekir çünkü çoğu boş olan sözlerin zihnimi eritip tek tip profil müzik sevkini aşılamasını istemiyorum.
tool özellikle lateralusda fazlasıyla karmaşık ve fazlasıyla sorgulatıcı bir profil çizerken ve deştikçe bir sürü şey çıkarken neden olduğum yerde durayım? hatta buna uygun başka bir cümle daha var ki her yerde kullanırım bunu ben..
*tool özellikle lateralusda fazlasıyla karmaşık ve fazlasıyla sorgulatıcı bir profil çizerken ve deştikçe bir sürü şey çıkarken neden "sobeğğğrr süper şarkığğ maynard iz dı gadd! kız olsam verirdim erkek olsam gey olurdum onun içinnn" diyeyim ki?
bu aklıma tineyçler arasında geçen şu diyaloğu hatırlattı: (yıl 97-98 filan)
+ abi nirvana konsere gelecekmiş
- hasktr! abi otobüs kaldıralım! kaçırmayalım lan
+ evet abi kendimizi kapıya kelepçeleyelim!
"bilmemek ayip degil ogrenmemek ayip" deyimine güzel bir örnek bu.
bütün bunlara rağmen anlatılacak çok şey var aslında ama, bekleyelim bakalım. hele şu konser bir geçsin gitsin, ondan sonra daha bir anlamlı olacak her şey..
"i must crucify the ego, before it's far too late.."