sözlük yazarlarından karalamalar

yürüyordum sokakta bir an durdum karşıma baktıgımda gördügüm şeyler anlamsız birer hiçti gözümde sen olmayınca agaçlara baktıgımda hayatı göremiyordum artık çiçeklere, tek bir soruya takılarak kapadım hayata gözlerimi, neden? belki birşeylerde götürdün benden giderken yaşattıgın acıları sarmak için dönsen bile geri anlamsız! dönüşü olmayacak şekilde kapandı bu gözler hayata herşey gibi anlamsız ve bir hiçsin. bırak herşey oldugu yerde kalsın alıştım bu şekilde yaşamaya sorunun cevabını buldum sonunda acımasızdın sadece oynadın bunu damarlarımda hissedince anladım çünkü kimse acımamıştı sana sende onlar gibi yaptın ve beni kurban seçtin bu oyunda sadece yanıldın herkes gibi deildin gözümde kazandıgını sandın ama kaybettin çünkü sonu olmayan bir oyun, oyun deil bu kumar sen ise masaya haysiyetini bıraktın dönüşü olmamak üzere senin için sadece üzgünüm.