itiraflarim

tolstoy'un güzel bir kitabıdır. kendini kaybedenler faydalanabilir.

bazı alıntılar...

"kendimi kaybolmuş ve keyifsiz hissediyordum. ancak bu durum çok sürmedi ve ben de eskisi gibi yaşamaya devam ettim. sonra bu kafa karışıklığı gitgide daha sık ve hep aynı şekilde nüksetmeye başladı. bu dönemlerde aklıma hep şu sorular geliyordu: ne için? amacı ne?"

"haydi bakalım gogol'dan ya da puşkin'den ... ya da dünyadaki geri kalan bütün yazarlardan daha ünlü olacaksın! olacaksın da ne olacak?"

"sonsuzluk içerisinde gelişimin ve ilerlemenin hiçbir amacı ya da doğrultusu olamaz."

"inanç insanın varoluşunun anlamına ilişkin bilgidir."

"günaha sapmaktan beni yalnızca şu gerçek korudu: seçkinci tutumumdan kopmayı, sade emekçi insanların gerçek yaşamlarını görmeyi ve sadece bunun gerçek varoluş olduğunu anlamayı başarmıştım. anlamıştım ki, hayatı ve anlamını kavramak istiyorsam, bir parazitin hayatını yaşamamalıydım. gerçek bir hayat yaşamalıydım ve bu yaşamın- gerçek insanlıkla birlikte ve o varoluşa kendimi de katarak- geçerliliğini doğrulamalıydım"

"tanrı'ya ilişkin olan algı tanrı'nın kendisi değildir. ... ben onsuz varoluşun olmayacağı şeyi arıyorum."

"o onsuz yaşanılamayandır."