satranç

irandan turemis bir oyundur. rivayete gore zamaninda cok buyuk bir imperatorluk kurmus iranli bir kral, ozaman bir insanin sahib olabilecegi herseye sahipmis. kralin bunalmis ve hayattan zevk almayi kesmis ve sunu beyan etmis. eger benim bu can sikintima bir cagresi olacak var ise onun bir dilegini yerine getirecegim. tabiki ipini koparan gelmis ve sonuc basarisiz olmus. taki bir coban gelene kadar. bu coban krala bir oyun ogretmis ve bu oyun kralin cok hosuna gitmis. okuyan yazarin dusunebildigine gore burada satrancdan basladigini anlamistir. iste satranci bi hayli ogrenen kralimiz sevincle cobana istedigi herhangi bir dilegi dile getirsin demis. cobanin dilegi kecileri ve kendine yeticek kadar bugday olmus. bu bugdayi misal verelim tarlada 1 tane ekerek her 50 metrede 1 tane daha fazla
ekmesini istedi (zamane tohum ekme makinesi ile bu zamanda milatdan once, fazladan bilgi isteyen iranin kitalara hukum ettigi deviri arastirsin). ikinci misal. 1. Tarla 1 tohum 2.tarla 2 tohum ... . kral kizar tabi ve ben bukadar herseye sahip iken benden isteye isteye bunumu istedin ve cobani zindana atar. kral kisa surede hatasini anlar cunki coban okadar gerzek biri degildir, bu isteginde kesin birsey vardir ve saraydaki tum matematikci filozof onemli insanlari bir araya toplar ve birlikte dusunurler. kisa sure sonra cobanin istedigi gerceklestirilemeyecek kadar zor oldugunu ogrenirler.