durduk yere güldüren şeyler

lisedeydim, yanımda serdar diye bir arkadaşım oturuyor. üç sene sıra arkadaşım oldu kendisi. üç sene boş durmadık tabii. ama olay benim hıyarılığım üzerine kurulu. ben de herkes kadar o zamanlar liseliydim efenim, hoca bütün odağını anlatacağı derse vererek başlar saydırmaya. bir ara arkasını döner ve benden bir ''heeeeee'' sesi çıkar bütün oktavlarımı zorlayaraktan. hoca sınıfa doğru dönüp bakar ve ''kim çıkardı o sesi'' der, ben de hiç düşünmeden ''serdar yaptı hocam'' derim, serdar yüzüme bakar bir gariban. serdar melül. serdar yaralı. hoca ile serdar bakışır sonra. '' ben yapmadım hocam, bindigi dali kesen adam dedi'' der, hoca sus arkadaşına iftira atma der ve bütün sınıf güler. çünkü ben bunu derslerde yapmışımdır ve benim yüzümden hep ders bozan huzursuz olarak kalmıştır hocaların hafızasında. aklıma ne zaman gelse gülerim yahu. az çekmedi kahrımı. * *

edit: şey ya, imla imla.