osman pamukoğlu

"...imza alan genç bir kadından sonra elindeki kitabın kapağını açtı, generalin önüne sürdü. general çiğdem’e baktı. çiğdem gülüyordu.

“adınız?” dedi general.

çiğdem’in gülüşü soldu. bir ân ne diyeceğini bilemedi. gözlerini kapattı. general ona bakıyordu, yanındakiler de. çiğdem derin bir nefes aldı. sonra ağabeyinin adını, soyadını söyledi.

generalin yüzündeki merak birden parladı. ayağa kalktı. ellerini çiğdem’in yanaklarına uzattı. çiğdem kendini bıraktı.

“yoksa siz…” diyebildi general, kalktı, yanına gitti.

birbirlerine sarıldılar.

“evet generalim, ben kız kardeşiyim!”

general, merak ve heyecanla seyredenlere tek tek baktı.

“benim şehit askerlerimden birinin kız kardeşi!” dedi. “şehit çavuşumun kız kardeşi!”

elinden tuttu, yanına oturttu çiğdem’i. çiğdem, önceden hazırlamıştı. kimliğini çıkardı, masanın üstüne koydu. ağabeyinin kendisiyle çektirdiği fotoğrafları, gönderdiği mektupları, generaliyle çekilmiş bir fotoğrafı da.
“bakın generalim!” dedi çiğdem.

general sigara yaktı. kimliğe, mektuplara, fotoğraflara baktı. yanındakilere de gösterdi.

“abin senin için çok çiğdem topladı!” dedi ve ilk sayfayı imzaladı.

tarih olarak çavuşunun şehit olduğu günü, ayı ve yılı yazdı.

yer olarak da… şemdinli!

o komutan kimdi sizce?

tabiki osman pamukoğlu."

izzet harun akçay

nisan 2005 / sapanca/ sakarya