william shakespeare

sonnet 29:

When, in disgrace with fortune and men's eyes,
I all alone beweep my outcast state
And trouble deaf heaven with my bootless cries
And look upon myself and curse my fate,
Wishing me like to one more rich in hope,
Featured like him, like him with friends possess'd,
Desiring this man's art and that man's scope,
With what I most enjoy contented least;
Yet in these thoughts myself almost despising,
Haply I think on thee, and then my state,
Like to the lark at break of day arising
From sullen earth, sings hymns at heaven's gate;
For thy sweet love remember'd such wealth brings
That then I scorn to change my state with kings.

türkçe:
Bakışlarda küçümeyiş okuyorum
yalnızım, bedbahtım, tesellisizim.
Gökler sağır, sesim boğuk
ve lanet okuyorum talihime
kıskançlıktan kuduruyorum
kiminin ikbalini
aczimden utanıyorum.
Hazlarım iğrendiriyor beni.
O zaman sen geliyorsun aklıma ,
ve birden bire kanatlanıyorum, bir tarla kuşu gibi, mest
içim aydınlıkla doluyor, yükseliyorum yükseliyorum
neşideler söylüyorum hayata,
göklerin eşiğinden
bana ne toprağın çirkinliğinden
insanların zilletinden bana ne?
Hatıran öyle sonsuz bir hazine
ve sevgin öyle büyük mutluluk ki dostum!
En mağrur hakanların tacını
hor görüyorum

gibi çok iyi sözlere sahip gerçek bir şair. bir de bunu matthew macfadyen den dinlemek ayrı bir güzeldir.

http://s361.photobucket.c...t_29_by_W_Shakespeare.mp4