orgazm

an odur ki; an mefhumu silinip gittiginde bilincten, üstümde tanrı heykelleri ve onların kaskatı kocaman elleri vücudumda gezinirken ve gök ile yer, yer değiştiginde bilincsizligimde artık, tüm -sız'lar -lı'larla yer değiştirdiginde işte ve düşüncelerime kazınmıs tüm imgeler kusacakmısım gibi agzıma kadar geldiginde ve güldügümde ve daha da güldügümde; neyzen tevfik işitmiş kulaklarım ilk defa helene'i gördügünde; " güzeller güzeli dorothee, güzeller güzeli doroth..." coskunlugunda fırladıgında geçmişim, tek tek yolar gibi oldugumda tüm 'kötülük çiçekleri'ni; artık ellerim de o kaskatı ve kocaman ellerle birleşiyorsa ve bagırıyorsam tüm duygulardan arınmıs ya da hepsinin pisliginde, duygusuzlugum had safhadaysa işte; hic kimsenin tanımadıgı çiçeklerin kokularını alır bedenim, hic kimsenin işitmedigi sesleri duyar gözlerim ve kulaklarım o ilk acının sarhoslugunu tadar.

zevkten kapkara olmus kulaklarım esrikligin acısiz ve acımasız yollarında gezinir, elimde fahişe utangaclıgını tutar ve dövüşürüm, dövüşürüm ve dövüşürüm; aklımın suratıma kapanmıs tüm kapılarıyla, yeni olan ne varsa önümde düşman kesilen tüm anılarımla, insan olan ve olamamıs, oldurulamamıs yanımla...

öyle olurum ki; sanki sanrıymısım; öyle olurum işte...