devlet bahçeli

ülkücü hareketin amına koyan şahsiyettir, sayesinde ülkücülük bitmiştir ve rahmetli başkan alparslan türkeşin tırnağı olamayacak insandır.

şöyle izah edeyim; babadan nesle bir ülkücü olarak, ilkokul yıllarımda yani alparslan türkeş zamanında ülkü ocaklarına giderdik, orada ocak büyükleri gençlere kitaplar dağıtırdı gerek yardımcı ders kitapları gerekse roman tarzı çeşitli kitaplar. ocağa gelen kişilere ders verirlerdi, ülkü ocağına katılan birçok kültürlü ve akıllı düşünen kişiler vardı, ocağın bir bölümünde öğrencilere dersler verilirdi mesela aynı yaşlarda olan ülkücü gençler örneğin matematik dersinden anlamazlar, bu öğrencilerden yaşça büyük olan ünv mezunu yada matematikten iyi olan ağabeyleri ders anlatırdı çeşitli bilgi paylaşımları olurdu. en nihayetinde çanakkale gezileri ve türkiyenin çeşitli illerine şehitliklere götürürlerdi anlatırlardı herşey şimdikinden çok daha farklıydı.

şimdi ise; belinde kuru sıkı tabanca taşıyan tipler görüyorum. akıllıca değil de cahil cahil hareket eden zihniyetler, kavgayı mekan basmayı marifet sayan yobaz topluluğu görüyorum. şehit cenazelerini provakasyona döndüren provakatör tipli 'herifler' görüyorum. herhangi bir şehit cenazesinde 'bilmemne ülkü ocakları' diye pankart taşıyarak siyaset yapan iki yüzlü yaratıkları görüyorum. üniversitelerde neden bacak bacak üstüne attın, neden küpe takıyorsun, neden saçın uzun diye ona buna salya akıtan köpekler görüyorum. o kız etek giydi orospu, bu kız askılı giydi kaşar diye yorum yapan kroları görüyorum.

kısacası; ülkücülük eskiden böyle değildi, ülkücülük alparslan türkeşle güzeldi.