müzik

gerçekten büyüdükçe o kadar acı tat alan her şey de bir bu şey tatlı kaldı, bir bunun yanında hala güzel bir şeyler hissediyorum, gerçekten de bizim bu açgözlülüğümüzü ve yaşam standartlarımızla alay ediyor her seferinde, dünyanın tamamen mataryelist olmadığı içini gıdıklayan bir şeylerin dokunulan bir şey olmadığı, bunca bilime, gelişmişliğe, matematiğe ve objektifliğe başkaldırı yapan hüzünlü gecelerde seni kucaklayan, mutlu anlarda coşturan ne güzel bir şey. felsefeden çok daha iyi bir olgu hem hayata bağlıyor, hemde pesimist bir insan olmanı sağlıyor, müzik gerçekten bir fare kadar sessiz kalabilirken bir dev gibi de dünyayı yerinden oynatabiliyor, onu seviyorum. rüzgarın uğultusundan tut en hırçın gitar solosuna kadar her bir haliyle ruh okşayandır.