anka kuşu

ben orda, aksamina orospular dadanan
camlarinda pis sinekler gezinen, ben orda
eskimis bir tutusla sarabini iciyor
kadinlarda oluyor kadinsiz bakislarla
basiyla one dusmus yuregiyle beraber
ya tanriya inanir ya da isyana.

kimseye vermiyor ki acilardan artarsa
kuytular cikariyor sevismeler onlardan
bu nasil bir bakis ki dunyaya intiharla
ya da hep kar yagiyor da dusunmesi siyahtan
oyle ya kim sevisirdi acilari olmasa
kim bakardi uzaga kopekleri saymazsam.

orasi bir olumdur sarabimi doyuran
olunen yuzler gibi bir butundur adamlar
vaftizi gun isiginda bir garip protestan
tanrisiyla sevisir, herkes bilir sevismeyi o kadar
kim ne derse desin ben bu gunu yakiyorum
yeniden dogmak icin cikardigim yangindan

(bkz: edip cansever)