yaran diyaloglar

cep telefonu bozmak konusunda ustalaşmış ben, kulaklık almaya giderim. görevliyle birlikte kulaklık deneriz kulaklıklar çalışmaz. (sorun kulaklıkta değildir tabii, telefonumdadır.) görevli en son bunalır ve şu müziğin sesini dışarı ver, bir de kulaklığı öyle takalım diye sitem eder. ve ben o sırada ne b.k yiyeceğimi düşünürüm. (sözlük yalanım varsa ne olayım, telefonun kulaklık takılan yerine üflemedikçe dışarıya ses vermiyor.)
(b:ben,g:görevli)
b: ya şimdi, şey, bu telefon üflemedikçe dışarı ses vermiyor.
g:hönk? nasıl yani?
b:şöyle ki; (telefonun kulaklık takılan kısmı ağza götürülür ve son nefes üflenir)
g:o kadar üfledin okusaydın bari
b:(telefonu yanındaki arkadaşa atmak suretiyle) senin nefesin kuvvetli, sen üfle bir de.
ortamda bir sessizlik. ardından kahkahalar.