yiyorum yiyorum kilo alamıyorum

bu cümleyi kurmaktan bıktım insanlar kurdurmaktan bıkmadı. kardeşim sen bana çok zayıfsın hiç yemiyo musun demesen benim böyle bi cümle kurma amacım neden olsun. bi de nedense bu soruyu da hep iri böyle cüsseli bi 2-3 katım insanlar soruyor. sonra vay efendim inadına söyleniyor cümle falan filan. yiyorum yiyorum kilo almıyorum olsa bu cümle amenna. ama alamıyorum diyoruz orada. yani biz de bu durumdan o kadar hoşnut değiliz. misal dersaneden x ile tanışılır daha ilk andır sadece isimler öğrenilmştir hiç bir samimiyet bulunmamaktadır.

x: ben de x işte memnun oldum. ay ama sen ne kadar zayıfsıınnn. ( içses: bacaklarına bak incecik ya keşke benim de böyle olsa.)
missredhair: yaa evet biraz. (ya bi dur be yeni tanıştık insaf, ders mers sorsana.)
x: ya çok zayıfsın ama kötü bence biraz kilo al. hiç bişey yemiyo musun napıyosun. ( göbeği de yok ya.)
missredhair: yiyorum yiyorum kilo alamıyorum işte. ( kilo al diyo ya alıyım deyince alınıyo zaten, sen alsana lan sen al.)
x: yemiyosundur yemiyosundur ( yemiyodur ya yemiyodur.)