dinlemeyecekler

Hedef gösteriyorlar beni hala
Suçluyorlar gösteriş peşinde koşmakla,
Suçlarlar elbette.

Topladım halkımı,
Suskun bir taş seçtim
Oturmak için üzerine,
Yeni haberler verdim,
Kulakları dedikoduyla dolu gelenler
Ün aramakla yargıladılar beni,
Dağları, ırmakları geçip
Anlatmamı istiyorlar öykülerimi
Yabancı topraklarda,
Her defasında şiir okuyorum ben ama
Tıkıyorlar kulaklarını onlar.
Söylemeyeceklerdir bana
Niçin şiirleri en güzel şekilde
Acının zirvesindeyken okuduğumu.
Ona övgüler düzen
Bir şair olmadığımı belirtiyorlar.
Söylemiyorlar dile gelmemiş yığınca düşüncelerden
Boğulduğum anda ne yapacağımı.
Söylemiyorlar
Dilimi kuşatacak kistlerin
Gazabından nasıl kurtulacağımı
Kapatırsam eğer ağzımı.
Zehirli mantarlardan bir akşam yemeği yediğimi, düşünürler belki de.

Usanacağımı söylüyorlar, yakında
Boşuna kürek çekmekten,
Can vermeye çalışmaktan
Son nefesindeki bir kertenkeleye.
Ama rüzgar çırpıyor kanatlarını
Götürüyor şiirlerimi uzaklara. *