dikilmek

birinin başında kıpırdamadan öylece durma eylemidir.

bir de bu dikilmenin kişinin yaptıklarına yorum getirme durumu vardır ki çileden çıkarır.

sizi çıkarmasa da şahsen ben tepemde birinin dikilmesine oldum olası gıcık olmuşumdur. yahu sandalye koltuk olmasa da biraz uzak dur kardeşim. niye mitoz bölünmeyi becerememiş gibi dip dibe duruyoruz. neden tepemden aşağıya doğru nefesin buram buram gelmekte.

annem dahil bu olayı yapan çok insan tanıdım. iş yerinde dahi onca yer varken tepeme dikilip bir de yetmiyormuş gibi diğer nefret ettiğim şeyi yaparlardı. tekrarlanan ses. ya duvara tempo tutar. ya elindeki kalemle oynar.
durursun durursun. dayanırsın. en sonunda kafanı kaldırıp "otursana" dersin. o sırada burnundan çıkan dumanları sen görürsün sadece.
"iyi böyle" der.
elindeki kalemle oynamaya ya da duvara tempo tutmaya devam eder.
"ya cidden otur bak yorulacaksın" dersin. yok ya iyiyim der yine dikilir.

uyarmışsındır ya kendine göre. ayağa kalkarsın omuzlarından tutup ilk bulduğun yere oturtturursun. elinden de kalemi alırsın. oh huzur.

derken ofise biri girer. "naber" der ve başında dikilmeye başlar.