hepimiz ermeniyiz

hrant dink'i öldürülmeden birkaç gün önce bir kanalda izlemiştim. ne kadar insan diye düşünmüştüm, ne kadar yürekli olan bitene karşı ve ne kadar içten. küçük hesapları, öfkeleri olmamış mıdır belki. ancak öldüğünü öğrendiğimde uzun süredir tanıdığım bir dostum ölmüş gibi üzüldüm. ölmemiş olsa rakı masasında iki duble atsak karşı karşıya belki ne olacak bu memleketin hali diyecek sonra fener maçına gidecektik. bunu yaptığım bir sürü dostum arkadaşım var. sebebi ise basittir. aynı acıları paylaşıyor olmanın verdiği bir acıdaşlık duygusu. ve bu duygunun etrafındaki büyük cemaat. hrant dink kategorilerin ve bunların suniliğinin farkında bir adamdı. ve biliyordu insan olma realitesini, gerçeklerin hamasi birkaç kelamdan ibaret olmadığını. evet ermeni olduğu için öldürüldü ise bende ermeni'yim ama hrant istanbullu idi. hem de benden çok anadolulu. belki de beşiktaşlı idi. bilinçaltında yatan öğretilmiş zavallılıkların dışından bakıldığında basit bir gerçek var bir insan öldürüldü. yarın bir gün benim için anlam ifade etmese bile başkalarının anlam dünyalarında yer işgal eden bir öğreti adına öldürülmemek için evet hepimiz ermeni'yiz.