yazarların hayatta yaptıkları büyük yaramazlıklar

tabi ki hepimiz yapmışızdır. Yazarların yaptıklarının bütününe denir.

Benden başlıyayım :

5 yaşında annemin 20 kişilik bir misafir grubu için yaptığı çorbanın içine terlik ile çorap atmiştım.

Komşunun arabasının egzozuna elma sıkıştırmıştım

komşunun arabasının arkasına teneke bağlamıştım

Komşunun arabasının kaputunu açık bulup yağ bölümüne patlayan şeker atmıştım. ( hepsi farklı komşu ve az dayak yememiştim bu olaylardan sonra )

Küçükken dayımın at çiftliğine gitmiştim. küçüğüm tabi elimdeki yaklaşık yarım metrelik çubuğu en azgın atların arkasına (siz anlayın işte) sokmuştum. En son hatırladığım atın bana tekme attığı ve o günden bugüne dudağımda bir yara var adam akıllı bıyık bile bırakamıyorum

5 yaşlarındayım o zaman bizim eve annemin akrabaları gelmiş gelirken kendileri yetmezmiş gibi çocuklarını da getirmişler. iyi tamam hoş ama çocuk benim yarım parmağım kadar olan askerlerimi tükürükle doldurduğu bardakta yüzdürmeye çalışıyor. Çok sinirlendim. Çocuğu futbol oynamak için bahçeye davet ettim. Benim çete hazır-ol da bekliyor.(5 yaşlarındaki çocuk çetesi ).Çocuğu köşeye çekip boncuklu tabancalarla taramıştık.

9 yaşındayken babamların doğdukları köyde Taş gibi bayat köy ekmeği ile kuzenimin kafasını yarmıştım. Hala izi durur çocukta