robert de niro

bobby milk. boyle cagirirlarmis arkadaslari. ilk filminde robert denero adini kullanmistir. actors studio'da egitim almis, metod oyunculugunu cok iyi uygulayan ve ayni zamanda gelistirmis olan bir ustadir. yasayan en buyuk oyunculardan birisidir. oynadigi karakterlere ruh katar, onlari unutulmayacak bir ayrintiyla oynar ve o ayrinti sizin hep aklinizda kalir. ben de oyle yaparim laf aramizda.

actors studio'da halen ders vermektedir. hatta soyle bir olayi anlatayim. bir workshop sirasinda duygulari yansitma konulu bir ders verirken bir ogrenciyi kaldirir ve "simdi elinde telefon var, telefonu aciyorsun ve aci bir haber aliyorsun. replik yok, basla." der. ogrenci telefonu aciyormus gibi yapar. acikli bir surat takinmaya baslar, yuzunu eksitir filan, rol yapar. de niro keser. "cok kotu oldugunda sanirim hepimiz hemfikiriz." der. ogrenci de bunu kabil eder "ama o duyguyu yansitacak bir senaryo yokktu elimde" der. de niro bunun uzerine ogrencisinin kulagina egilir bir seyler der ve tekrar oynamasini soyler. ogrenci tekrar oynar ama bu sefer harika oynamistir. gerek sahnede durusu gerek yuz ifadesi, tek kelimeyle mukemmeldir. ogrenci oyunun bitirdikten sonra herkes bunun kesinlikle daha iyi oldugunu soyler. de niro soyle der "arkadasinizin kulagina sadece 348 ile 45'i carpmasini soyledim."*

yasayan en buyuk efsanelerden birisidir kanimca de niro. tek hatasi al pacino gibi secici degildir. onune gelen neredeyse her projede yer alir.