the open boat

stephen crane'in, acik denizde hayat mucadelesi veren 4 kisiyi anlattigi ve kozmik ironinin (cosmic irony) en iyi orneklerinden birini yansittigi eseri.

kozmik ironi, dunya cok buyuk evren de sonsuz oldugundan, doga falan insanlarla ilgili kararlar almaz, yani nature insana karsi tamamen kayitsizdir anca insan kendisi bisiyler cikartir, kendisi yorumlar seklinde, anca kocaman bir oyku uzerinde uygulanabilecek bir ironi turudur ki bu the open boat'ta da aynen bunu goruyoruz. doganin, bir nokta da tanrinin, o 4 kisiye karsi nasil kayitsiz davrandigini ve onlari yermesinin veya mukafatlandirmasinin nasil sadece bizim yorumumuz oldugunu anliyoruz.

oykuyle ilgili de; 4 karakter ver, hepsinin ayri bir ozelligi falan var, kimi sakaci kimi pesimist falan, hos oyku yani.