arif nihat asya'dan cüretkar bir şiir denemesi.

romantik bir bahar akşamında terasta içki içerken, boş bir anına denk getirip aşağı itmek. yalnız sevgili ölebilir, ona göre şeyapın.

böyle uzaktan bakıyorsun, garip çerçeveli gözlükleri var. dar pantolon giymiş. ince de bi ses. işte o john lennon gibi adamdır.

aynısı daha önce yazılmış;

https://www.youtube.com/watch?v=XLgYAHHkPFs

ama bu daha iyi;

https://www.youtube.com/watch?v=SWD8YI1Mqhs

(bkz: roger that)

bunların önemli bir kısmı, aynı zamanda sosyal abazan oluyor. bu konuda da çalışmalarımız var.

bilimin çare bulamadığı filan diyebilirsiniz. ne kadar klişe varsa müstehak çünkü buna. "it's complicated :o" cinsinden pespayeliklere bile girişmişliği var zamanında. en çok cohen seviyor. daha yazılır buraya.

yaş: 23
cinsiyet: erkek
zaman: bazı bazı
description: yarak gibi adam

anlatın.

lobisinde sigara içilmiyor artık.

"benim de zenci arkadaşlarım var." demez.

(bkz: gerçek milliyetçi)

belki bu sezon takıma skor anlamında en çok katkısı olan insanlardan biri oldu, belki çok mücadeleci, hırslı falan da şu edepsizlikleri yapmayı bırakmazsa sene sonu gönderilmesini can ı gönülden istiyorum. selçuk inan'ın, semih kaya'nın, elmander'in olduğu takıma yakışmıyor.

emin değilim ama çok gerekli değil galiba. onun yerine bi çay demlemek, yalnız vakitler için daha neşeli bir çözüm gibi duruyor. yanına yumurta da yapabilirsiniz. sigara. tütün. ne varsa artık.

zor iş değil, çarşı da şimdiye kadar türkiye'de herkesin gıptayla baktığı şeyleri yapmış şahane bir grup. bence inönü'deki ilk maçta buna benzer bir şey yaparlarsa efsane iş olur.

notgalatasaraylıyım.

gerisinden emin değilim, ama bildiğim kadarıyla en az iki derbidir hiç küfür etmiyor. ben evde arada ediyorum, o ayrı.

adettendir söyleyeyim; henry'nin şutunu taffarel çıkardığında heyecandan omzumun çıkacak gibi olduğunu hatırlıyorum, galatasaraylıyım. sürekli birlikte takıldığım, bütün maçları birlikte izlediğim arkadaş beşiktaşlı. braga maçında filan da "beşiktaşım oley." diye bağıran önce ben olurum.

bu kısa önyazıdan sonra söylemek istediğim şu; bu amcaya sezon başından beri izlediğim tatsız tuzsuz beşiktaş maçlarında, özellikle ligde, bir sürü laf söyledim, söyledik. pasif oynatıyor, oynatamıyor, gölge mi, yancı mı, hoca mı, yardımcı mı gibisinden milyon tane geyik döndü. ama dün oynanan gs bjk maçının bir kahramanı varsa, benim gözümde bu kahraman carvalhal'dir. maç öncesi yapılan gösteriyi izleyişi bunu söylemek için yeterli aslında. ama kendisinin bile kurmadığı bir takımı, braga maçından sonra, ligin en formda takımına karşı böyle oynatabilen bir teknik adamı, şu oynadı, bu oynadı gibisinden gerekçelerle eleştirmekten utanırım. beşiktaş play off'a kalamasa bile, sadece centilmenliğiyle, gol sevinciyle, üzüntüsüyle, maç sonunda "yönetim oyuncuları desteklesin." cinsinden beyanatlarıyla bana göre şu an türkiye'deki en sevimli hocadır. umarım uzun yıllar beşiktaş'ta kalır.

sözlükte çok sık görüyorum ben bunu. adam uzaya çıkmış mesela, biri diyor ki "anlam veremediğim çıkmadır." e be sik kafalı, sen anlam veremiyorsun diye orada bir anlam olmadığını mı sanıyorsun? biraz oku, biraz düşün, ne bileyim arkadaşlarına sor. anlam verememek bir sonuç değil, sürecin parçası. utanmadan söylüyor bi de hasta ruhlu.

camiler babaannemi hatırlatır, buruşuktur. kiliseler anneannemi hatırlatır, kırışıktır.

milletimizin ayıbı. avrupa'ya bakın, bir sürü seri katil çıkarıyor adamlar. altyapı filan gelişmiş olduğu için.

olm onlar utanıyorlar da siz görmüyorsunuz eheheheehehe. sikeyim, bi dikkat çekemedim lan, şefkate ihtiyacım var.