Kendimi bildim bileli, kurşun kalemi sesinden nefret ettim. Birinci sınıfta birine demiştim ve gıcıklığına daha çok yapmıştı, nerdeyse çıldıracak raddeye gelicektim. Çok rahatsız ediciydi, ve bundan sonra kimseye söylemedim. Ailem dair, çünkü kime söylersem, o kişi daha çok yapıcaktı. Ne yazık ki insanlara, bir şeyden rahatsız olduğunuzu söyleyince, daha fazla yapıyorlar. Nedendir bilinmez, ve bu yüzden bende kimseye dememe kararını verdim. Hep tükenmez kalem kullandım
Çünkü, sesi daha az rahatsız ediciydi. Fakat bu ortamdaki insanlar tarafından bir soru oldu, işte neden hep tükenmez kullanıyon? gibi sorular ve anlaşılıyordu bende anlaşılmaması için bazen kurşun kalemde kullanıyordum. Ama nasıl işkence çekiyordum, nasıl rahatsız oluyordum, içim gidiyordu o sesi dindirmek için başka bir odak noktası bulmaya çalıştım ve ne yazık ki sadece kurşun kalem değil ortamdaki çoğu sesten rahatsız oluyordum. Özellikle kısık ama etkili seslerden, mesela yutkunma gibi çok nefret ederim kim olursa olsun kendi yutkunmamdan bile rahatsız olurum. Aşırı derecede bunun için toplu ortamlara girmekten nefret ederdim bazen kulaklarımı kesmeyi bile düşünmüşümdür, ama kimseye anlatmadım. Anlatsamda anlamadı kimse. Rahatsız olduğumu söylese, m daha çok yaparlardı, tamam okulda kurşun kalem herkes kullanır, ama bir kağıda şiddetle karalama sesi, daha bir dikkatimi çekip sinir ediyordu. Böyle yapanlara kibarca yapmasan, diyordum. Yazı yazmasına bir şey demiyordum. Diyemezdim zaten, ne kadar çıldırsamda, Çünkü yazmak zorundayız, okulda ama bunu bilerek şiddetle kağıda karalayıp yapması, beni daha da çıldırtıyordu. Bazen kendi kalp sesimden de rahatsız oluyorum. Çoğu ses beni rahatsız ediyor, ve bunu etrafımdaki insanlardan saklamaya çalışmak, daha da yorucu oluyordu çünkü yanımdaki beni rahatsız eden sesler yaparken, ben hiç bir şey yapamıyordum. Yapmıyordum çünkü, benim yüzümden kendilerini benim yanımda rahatsız hissetmelerini istemiyordum. Çünkü bazen nefes sesi bile beni rahatsız ediyordu. Ve bu beni daha da rahatsız ediyordu. Çok zor ve kötü bir şey nasıl atlatacağım bilmiyorum ve kimseye anlatamıyorum.