carmencool

geçen haftalarda yazmıştım bana tip tip bakan bir kız vardı, dövecek gibi bakıyor demiştim. neyse ben bu itirafı girdiğimden beri pek sallamamaya başladım kızı, hoş zaten kafam yeterince meşguldü. bu hafta yine bir iki kez baktım sadece ama ardından, o beni görmedi yani.

her neyse bugün ders bitiminde hırkamı almaya askılığa doğru yöneldim. hırkayı aldım, döndüm; birden tam karşımda yine bu, ama bana öyle pis bakıyor ki anlatamam. gözlerinde nefret var sanki, ne yaptıysam sanki ben ona, tanımam etmem kızı. bir iki saniyelik olay ama bana yıl geçmiş gibi geldi. öyle öfkeyle bakıyor ki sanki anasına falan küfretmişim yani o derece.

her neyse aldım hırkayı tabi millet kapıya yığıldığı için ağır ağır çıkıyoruz sınıftan. arkadaşlar soruyo " noldu adalete inanmayan hukukcu? kireç gibi olmuş suratın." falan dediler, yok bir şey deyip geçiştirdim. kız da benim arkamdaydı, aramızda bir iki kişi vardı mutlaka duymuştur konuştuğumuzu. acaba gizli bir piskopat falan mı? bana psikolojik baskı yaparak zevk mi alıyor nedir inan anlamadım. bu kadın milleti hakikaten cins azizim.

neyse geçen hafta yazmıştım gene itirafa, yaşım 20 gücümün zirvesinde olmam gerekirken, çok güçsüz hissediyorum, yaşadìklarım beni yordu, maddiyat, aile sorunları, yalnızlık vs. demiştim. bunlara bir yenisi daha eklendi, babamı işten kovdular. 45 yaşında, emekliliğine 3 sene kalmış adam iş bulsun hadi kolaysa. işçiyi insan yerine bile koymadıkları bir düzende üstelik.

beni bu aralar mutlu eden tek şey beşiktaşımdı, o da bu gece şampiyonluk umutlarını yıkarak bana mutluluğu çok gördü. canı sağolsun ne diyeyim.

bu arada bugün beni doğum günüm. resmen 20 olduk, bakalım kaç arkadaşım hatırlayacak, editlerim sonra. tahminimi de yapayım: dokuz.

ayrıca telefondan entry girmek çok zormuş. elim koptu.