Gülüşüme ve karşımdaki insanı kolay etkileme gücüme güveniyorum.

"Ne kadar beklersen bekle istenmediği zaman gelecektir." işte buna inanıyorum.

Bu konu çok saçmadır . Erkek sevişebilir ; fakat bayan sevişemez. Ne alaka kardeşim . Namus denen şeyi aramayın iki damla kan akmasında . Ayrıca namus kadına biçilmiş bir kaftan değil, neden sadece bayanlara özgü ve her zaman kendilerini saklaması gerekiyormuş gibi bir düşünce var ki.

Bırakın da şımaralım biraz Türkiye şartlarında her şey kadının elinde.

O kelimeyi kullandığı andan itibaren bir kasılma, bir kendinden eminlik yüklenen kişi olunması.

Şuan Patronumun beni 15 dakika sonra odasında bekliyor olmasından kaynaklı döktüğüm heyecan ve stres pıtırcıkları.

Kesinlikle Dövüş Klübü filminde Helena Bonham ın sigara içme sahneleri :=) Kadın içmiyor adeta vakumluyor.

Ne alakası var. Kim kimin yatak odasını net olarak bilebilir ki. Sanırım yazar kendi talihsiz maceralarını Türk kızlarına yıkmak adına bu başlığı atmış.

Kesinlikle kendine acıması...Aynaya baktığında o zavallılık hissi...

Güzel kadınları kıskanıp orda burda onlara çamur atıp dedikodu yapıp gözden düşürmek için fırsat kollayan fesatlık abidesi...Bir de böyleleri erkeklerin en yakın kankası olur. Hayatta değişmez. Her türlü belaltı muhabbeti yapar ve ağzı da bozuktur. Bu onun erkek ortamında kabul görülme biçimidir.

Yaklaşık 7 ay önce Kadıköyden Ankaraya taşındım. Yol güzergahından tutun da insanı iş ortamı vs herşey Allahım beni neyle sınıyorsun kıvamında..Her cuma işyerinizde ''Hadi bugün de şu Pavyona gidek'' cümlesini sıklıkla duyabilirsiniz. Kimsenin size yol vermesini beklemeyin; aksine sizi çiğnemek istercesine üstünüze sürerler. Kimseye boşa adres sormayın çünkü alacağınız tek cevap ''Kızılaya git ordan bulursun!'' Sırf bu yüzden 15 dakikalık yolu defalarca 1.5 saatte tamamlamışlığım var benim. Bir de kimseye mümkünse erkeklere tebessümlü güler yüzlü ve nazik olmayın. Çünkü yavşama oranları kat kat artıyor. Adamlar bunu insani yönde değil hormonal şekilde algılıyor. Şuan iyi bir şirkette ve iyi bir üniversite mezunlarının olduğu bir çalışma ortamındaolmama rağmen her haftasonu istanbula kaçıyorum ki normal insanları görüp özümü ele geçirmesinler. Benden tavsiye burayı başkent, büyük şehir gibi düşünerek gelmeyin...