bagoly

Kalabalık caddelerde yürürken hissettirir kendini.
Kimse anlamaz. Ve anlamasın diyedir en az o insanlar kadar aceleci görünüp, bir yere yetişme telaşı taşıyan adımlarım.
Yüzlerine bakıp saniyelik hikayeler yazdığım kalabalıklar. Telaşınıza ortak oluşum komple yalan.
Yetişmeye çalıştığımız yerler bugün degilse bile yarın ortak.
Ve bir yönümüz daha çok benziyor sizinle. Hepimiz ne zaman öleceğimizi bilmiyoruz.

Bu bunalım hallerine kimseden deva bulamayınca kendime kızıyorum. Hepimiz yalnızız belki de. Ve hepimiz rol yapıyoruz birbirimize.
Ve belki içimizden birileri ne zaman öleceğini kendi tayin edecek.
işte o insanlarla bölüşeceğiz bu bitmeyen kimsesizliğini yalnızlığımızın...