bugün
- sivilce için deneyimli yazar tavsiyeleri47
- 19 eylül 2026 trabzonspor galatasaray maçı29
- yazarların akşam yemekleri7
- kültür2
- yaşanmamışların yası6
- claudian clouds33
- buzdolabının kapağını açıp boş boş bakmak5
- en iyi vampir filmi4
- insan ne ister5
- okulda zil sesinin felsefi anlamı3
- cumartesi gecesi sıkıcılığı4
- intothenirvana2
- en iyi kurt adam filmi3
- cok da abartmaya gerek uok6
- kadınlar7
- gece sokak kedileri tarafından saldırılmak4
- arkadaşlar ben olmasam ne yaparsınız7
- sözlük kızlarının kekleri24
- fusya semsiyeli yabanci'nın gerçek kimliği7
- gary oldman2
- anın görüntüsü25
- çirkin2
- the crow2
- gocu'nun tınlamıyorım deyip yan hesaba geçmesi7
- true'nun engelli olması6
- başkalarının istediği gibi yaşamak4
- ermeni alfabesi2
- annem2
- galatahahahahahaha3
- okan buruk9
- meriç dükalığı8
- allah11
- sevdiğiniz yazarlar8
- sarapci koala hatayi33
- günlük2
- islamda namaz yoktur30
- true ile tatlı sert3
- sevgilisi yüzünden engelli kardeşini öldüren kız7
- ankara da yeni nesil suç örgütleri operasyonu2
- fusya semsiyeli yabanci22
- kürdistan10
- önyargı2
- sözlükte kimin idamına evet dersiniz6
- dantelli sütyen takan erkek12
- ak partililerin apoya villa yaptırması36
- true ve g'i l d'e d l'i l y birlikteliği4
- mazotun yarım litresi 50 tl28
- tai lung8
- morkstar2
- ölümden korkuyor musunuz17
entry'ler (24)
bugünlük bu kadar yeter ağzım kurudu yarın devam ederim kankalar görüşmek üzere.
sonra nedendir bilmem bir muhabbet aldı açıldı o da konuşuyoruz ordan burdan kitapları çok seviyormuş aslnda buraya mimarlık okumaya gelmiş ama almamışlar bir daha hazırlanıyomuş falan anlattı hepsini. sonra mesai bitti iş çıkışı baktım yine aynada kendine bakıyor sessiz sedasız bulaşmadım o gün öyle bitti.
ertesi gün yine geldi bu işe kafa önde çalışıyor bende gitsem mi gitmesem mi karar veremedim hem merak ediyorum hem korkuyorum. neyse mola verdik gittim bunun yanına oturuyor kenarda kumlarla oynuyor şekiller çiziyor tuhaf tuhaf hallo ich bin Ulrich falan dedim ses seda yok. bakmıyor bile. aradan on dakika geçti mola bitti bitecek kaldırdı kafayı hallo ich bin Adolf dedi bende ilk başta anlamadım tabi 10 dakika sonra gelince cevap
bende dedim artık eve döneyim bizimkilerde merak etmiştir döndüm eve ama aklımda bu kamil var nerden gelmiş adı ne falan korkmuyorda değilim sonuçta her akşam görüyorum aynada tuhaf tuhaf hareketler.
yine yürüyor bu hızlıdan ben yine takipteyim neyse bir yıkık dökük eve girdi dedim herhalde burası evi böyle kanalizasyon borularının aktığı yere çok yakın ev.
neyse ben bundan önce çıktım çıkmasını bekliyorum dediğim gibi bu çıktı başladı yürümeye kafa önde sessiz sedasız yürüyor. 10 dk yürüdü sonra bi kitapçıya girdi bende girmedim bu tanır beni diye yine kapıyı kesiyorum ne zaman çıkacak bekliyorum. bu yarım saat sonra çıktı elinde bir ton kitap ulan haftalığıyla kitap mı aldı naptı bu beyinsiz dedim
mesai bitti ben uzaktan erketeye yattım bunun çıkmasını bekliyorum üstünü değiştirmesi bir saat sürüyor herifin aynaya bakarak saçıyla falan oynuyordu hiç konuşmadan kendini izliyodu falan hafifte tırsıyorum bundan ulan şeytan mıdır nedir.
ben çalışıyorum ama gözüm onda ne kimseyle konuşuyor ne etrafına bakıyor sadece çalışıyor yaşıda benim kadar genç duruyor. ben bunu böyle iki gün gözetledim üçüncü gün takip etmeye karar verdim.
yine bir gün okuldan çıkmışım ameleliğe gidiyorum kafamda deli sorular ulan sınavlarda yaklaşıyo nasıl ders çalışacam ben okuyup adam olmak istiyorum falan diyorum kendi kendime neyse vardık işe yeni eleman gelmiş baya sessiz sakin tuhaf tip.
e biz büyüdük iyice babada artık yorulmuş yıllardır çalışmaktan hastalandı yataklara düştü evin en büyük erkeği benim iki kardeşime bakmam lazım e ne yapalım inşaatlarda çalışalım o zamanlar şehirleşme artmış her yere bina dikiyor bizimkiler.
her neyse zaten o kısımları pek hatırlamıyorum önemli kısım liseden sonra başlıyo geliyorum şimdi oraya.
sonra matematik denen illete bulaştık vay efendim çok lazımmış gelişmemiz için dünya değişiyormuş falan filan hocalar lolo yapıyolar bütün gün. okulda full matematik + tarih evde kitap okuyoruz falan kültürel olarak geliştik tabii kolay olmadı.
ilkokul yıllarımda arkadaşlarla sürekli tartışıyoruz malum dilimiz sert biraz arkadaştan özür diliyorum bana niye bağırıyorsun diyo. her cümlenin sonuna ünlem koyuyoruz baya agresif büyüdük yani.
Mata Hari. (Ben ne zaman yazar oluyorum yav şu 40 karakterin suyu çıktı.)
her neyse bizimkiler full-time fabrikalarda geceli gündüzlü vardiyalar 12 şer saat çalışıyorlar. Ben pederi ne görüyorum ne görmüyorum sabah gidiyor gece geliyor. fabrikalara bakarak büyüdük evin çatısı falan akıyordu ama güzel günlerdi be.
yıl 1889 sanayi devrimi patlamış gitmiş herkes kaynak peşinde bizimkiler biraz geç giriyor mevzuya tabii ama Alman disipliniyle asılıyorlar yetişiyorlar diğerlerine. O zamanların Almanya imparatorluğu Bismarck reisin yolunda devam ediyorlar ben daha çocuğum bir zikten haberim yok.
Evet beyler doğru duydunuz ben 1889 doğumlu alman subayıyım sizlere yaşadığım dönemi hatırladığım kadarıyla anlatıcam maksat millet aydınlansın. Okuyan kendini belli etsin ki dağa taşa osurmuş olmayalım.
dostum bence " -zengin insanlar tamam bukadar mal bana yeter artık çalışmıyorum demezler. işlerine aileleri kadar özen gösterir, çalışmayı bırakmazlar. " kısmı doğru ama başlık yanlış. Yani başarısızlıklara rağmen pes etmemek hangi kelime ile ifade ediliyosa onu yazman lazım fakirliğin yerine.
daha ötesi bilge adamın her ay başı attığı bu fırsat için son kayıt bıdı bıdı mesajları.
hükümet kadın 2 (çaylaklığın gözü kör olsun illa boş boş 40 harf yazacaz.)