bunu yaşatanın yüksek egolu saçma sapan bir insan, yaşayanın ise galiba aptal olduğu bir durumdur. şöyleki bir kızla tanışıyorsunuz ilk 1 ay gayet herşey güzel, mesajlar konuşmalar yağ gibi akıp gidiyor. sonra hanımefendi bundan sıkılıyor ve sizden soğumaya başlıyor. e tabi bizim anadolu çocuğu bırakır mı peşini, başlıyor kovalamaya. zaman geçiyor iyice bağlanıyor. bununda paralel olarak kız denen o yaratık ondan uzaklaşıyor ve aralarındaki bağ daha flört dönemindeyken kopuyor.
buraya kadar herşey normal. ya sonrası ?
bizim zavallı cahil çocuk başlıyor üzülmeye. her gece ağlıyor, zor yemek yiyor. daha bunlar flört döneminde birde. neden bu kadar üzülüyor peki ? çünkü elde ettiğini kaybediyor. siz yeni aldığınız mercedes'i kaybetseniz ne hissedersiniz böyle düşünebiliriz.
devam edelim. 1-2 hafta geçiyor. tabi o zaman diliminde konuşulmuyor, araşılmıyor. bizim delikanlı anadolu çocuğu bir gün içiyor, içiyor, çok içiyor. gece sonunda herkes uyuduktan sonra gizlice bizim yüksek egolu yaratığa mesaj atıyor. "özledim".
bizim hipopotamus sabah buna cevap olarak dönüyor bende sana bugün mesaj atıcaktım ama yarın atmaya karar verdim. bizim eleman şok. aha diyor bu beni özledi tekrar olucak. bi hararetle başlıyor konuşmaya. kızda 2-3 olumlu mesajdan sonra çocuğa bir soru soruyor. okula neden gitmiyosun falan gibi. bizim aptal çocuk düşünüyor ki beni merak etti galiba, uzun uzun mesaj yazıyor. sonuç ne oluyor ? okundu ve cevap yok ..
ayrıca atladığım bir bölüm var. o konuşulmayan 2 haftalık dilimde yine bir diyalog yaşanıyor. kız yine aynısını yapıp okuyup cevap atmıyor.
şimdi size soru ey batılı kardeşlerim. sizce kız ne yapmaya çalışıyor, bizim anadolu çocukları niye bu kadar üzülüyor ?