eğer bir önceki aydan çok artmamışsa hemen hemen her ayın 15i ile 18i arasında utanmadan ben de gidip ped alıyorum, itiraf ediyorum bu konuda çok utanmazım. lütfen her ay vücudumda gerçekleşen bu kaçınılmaz, doğal olaylar için beni affedin. inanın ben de çok isterdim böyle olmasın. çok sancılı geçiyor çünkü.

artık pek mümkün olduğunu sanmıyorum. çünkü herkesin alternatifi var. flörtleşmek isimli bir kavram var bir kere, birden çok flörtü olmayan kalmadı etrafımda. istisnalar vardır, bilemem. kendimi düşününce de platonik aşık olmadım hiç, bu saatten sonra asla olacağımı düşünmüyorum zaten.

son yıllarımın pazar akşamı pek bir şey ifade etmiyor ama eskiyi düşününce nasıl mutlu olurdum pazar akşamları. sobalıydı o zamanlar evimiz, oturduğumuz ilk ev. o zamanlar aileydik gerçekten, sobanın yanında yıkadı annem beni sonra kardeşimi. kurulanırdık, pijamalarımın rahatlığını hatırlıyorum yazarken. sonra televizyonun önünde otururdu yanyana kardeşimle. işte o akşamlar pazar akşamıydı. şimdi pazar akşamları sadece bazen pazartesiden bir, salıdan iki gece önceki akşamlar. başka bir sıfat bulamıyorum kendi adıma.

yeni doğan bir çocuk 9 yıl sonra okuma yazmayı öğrenmiş olur, fidanlar ağaç olur meyve verir ve inşaatlar bitmiş hatta el değiştirmiş olur. ama ben son 9 yılıma bakınca çok şey yaşamışım da ne kadar az yol kat etmişim diyorum. 9 yıl çok uzun bir süre. 9 yıl çok kısa bir süre. 9 yıl öncesi evimde olduğum yıllar, dönemiyorum. 9 yıl sonrası için kendim evim olacak mı, bilemiyorum. 9 yıl. kaç 9 yılım kaldı merak ediyorum.

insanların tepkilerini, nankörlükleirni ve bencilliklerini görmezden gelmeye çalıştım hep. kendi kendime sürekli önemli değil dedim. sen seviyorsun ve bu yüzden böyle yaptın onun ne yaptığı önemli değil. sende merhamet uyandırdı ve bu yüzden yardım ettin, ettikten sonra ne yaptığı önemli değil. sen öfkelendin ve içine atmak yerine samimi davranmayı, söylemeyi tercih ettin, onun ne yaptığı önemli değil.
kendimi buna inanırdım. çünkü içimden geldiği gibi, olduğum gibi, istediğim gibi davranmam gerektiğini düşündüm. sanırım bu yanlış algılara sebep oluyor, son zamanlarda bunu anladım. aptal olmadığıma eminim, kesinlikle değilim. her güzel şey karşısında karşılık beklemiyor olmak, hislerimi birilerinin davranışlarına adapte etmiyor oluşum aptallık değil bence. artık çok yoruldum. galiba yapamıyorum, inceliği ve iyi niyeti korumak çok zor. son günlerde aynaya bakıp bunu söylüyorum işte. artık sen olmak istemiyorum diyorum. bu yüzden buraya Billie Eilish-I don't wanna be you anymore bırakıyorum
https://youtu.be/-tn2S3kJlyU

en son dark'ı izledim. sıkıldıkça how I met your mother izlerim bu yüzden her zaman izlediğim son zamanlarda 3 dizi içinde olacak sanırım. bir de kitlesi yüzünden pek izledim demek istemediğim la casa de papel var.