umarım hala o siktiğimin iş yerinde çalışmıyosundur..

yani ?? kahkaha atmanın bir saatti filan mı oluyor da haberimiz yok!.

Madem hatırı yok bunca senenin,
Namı namert olsun geri dönenin..

Biliyorum sen bu yazıyı aslında hiç okumucaksın..Zaten böyle yerlerde de işin olmaz..

Ama özledim be adam çok özledim. Gururumdan, kuyruğumu dik tutmaktan bi yerlerde geberip gidicem biliyorum ama karşına geçipte bunu sana söyleyemiyorum..

6 ay önce bitirdik biz seninle herşeyi karşılıklı konuşarak. imkansız olduğunu, bitmesi gerektiğini aslında haddinden fazla bu mevzunun uzadığınıda.. Ama sanırım yokluğunda anladım. Farketmeden senin olduğumu..Kendimle savaş halindeyim ama elbet biticek bu durumda..

Ama sende aklımı çok karıştırıyosun. Biliyorum o kadar çok şeyden sonra birbirimizi sürekli görmek değişik geliyor. Ama görünme bana, ya da kendim kuruyorum bilmiyorum. Sabahları bekleme beni.
Yada üzerime alınacağım şeyler yapma.. Birbirimizi hiç görmezsek sanki o kadar şey yaşanmamış olucak hafızamda..

Senin hakkında duyduğum herşeye de gülüyorum inanırmısın!

Aslında sana biraz olsun güvenebilseydim bambaşka bi hayata başlardık. En azından benim buna gücüm vardı..
Ama güvenemedim işte olmadı, içimden bir ses sana karşı hep durdurdu beni. Zaten bu noktaya gelmemizde de bu duygumda sebep oldu. Seni çok yıprattım, üzdüm, kırdım biliyorum ama seninde benden aşağı kalır yanın yoktu.

Herneyse işte. Bi gün umarım bunları karşılıklı konuşabiliriz seninle. Artık pek ihtimal vermiyorum bu duruma ama ne bilim. Sanki şu içimdekileri sana söyleyebilsem tüm bu mevzu kapanıcakmış gibi.

Zaten çok kısa bi süre içinde de birbirimizi her gün görmek zorunda kalmıcaz. Gidiyorum..

Belki işte o zaman hiç birşeyi yaşanmamış sayarız..

iyi ol, mutlu ol..

Eğer seni yavaş yavaş eriten, bitiren, psikolojik travmalara sebep olan o siktiğimin işinden ayrılmamış olursan.
Senin ben ta koyayım daha da bir şey demiyorum..