O gün karşımda oturuyordu. O güne kadar yaşadığı hayat hikayesini anlattı. Ve madde bağımlısı olduğunu söyledi, her şey var bende dedi. Hatta babam başlattı bana dedi. Babamla dedemle karşılıklı içerdik dedi. Yediği dayaklardan bahsetti. içim parçalandı, yardım etmek istedim. Masanın üzerindeki eline , elimi koyup hep yanında olacağımı söylemek istedim. Ama yapamadım işte. Anlatırken arada yüzüme bakıp uzaklara dalıyordu. O uzakları izlerken ben ona bakmaya doyamıyordum. Aşık olduğumu o sıra anladım işte. Sigara içişine, konuşmasına, bakışına aşık oldum. Ama karşılıklı değildi. Oysa ben onun her zaman yanında olabilirdim. Zor işte, çok zor.. Elinden hicbir sey gelmemesi, cabalarının boşa çıkması.