Yalnızlık kusuyorum evet tam olarak olan bu.
Sanırım biraz hakediyorum belkide etmiyorumdur şu klişe şey varya bir ton insanın içinde yalnız olma durumu biraz bundan işte benimki, akşamları yürüyorum sürekli uzunca sonra oturup ağlıyorum o fenerin arkasında kalktığımda farkediyorum ki yalnız olmak biraz çaresizlik , belki bunu ben sağlıyorum ama bilmiyorum karışık biraz da seviyorum belkide, evet seviyorum :/ neyse yahu ne uzattım .

Nasıl bir kin ,nefret ,kötü olma durumudur bu dövüyor yetmiyor bir de yakarak öldürüyor .Bunu yapmak için nasıl bir neden sunabilir ki bir insan (!) , böyle ruh hatası bir ton insanla aynı yerde olmak aynı havayı solumak iğrenç ve korkutucu söyleyecek çok da birşey bulamıyorum .