sems suresi

Kur'an-ı Kerim'in 91. suresi.
Mekke döneminde inmiştir. 15 âyettir. Sûre, adını birinci âyetteki "eş-Şems" kelimesinden almıştır. Şems, güneş demektir.

Bismillahirrahmânirrahîm

1 - Güneş'e ve onun parıltısına,

2 - Güneş'in ardından gelen Ay'a,

3 - Güneş'i açıp ortaya çıkaran gündüze,

4 - Onu örten geceye,

5 - Göğe ve onu bina edene,

6 - Yere ve onu döşeyene,

7 - Nefse ve onu biçimlendirene,

8 - Sonra da ona kötülük ve takva kabiliyetini verene yemin olsun ki,

9 - Elbette nefsini temizleyip parlatan kurtulmuştur.

10 - Onu kirletip gömen de ziyan etmiştir.

11 - Semud, azgınlığıyla Hakk'ı yalanladı,

12 - En azgınları ileri atılınca,

13 - Allah'ın Rasulü (Salih peygamber) onlara: "Allah'ın devesini ve onun su nöbetini gözetin." demişti.

14 - Fakat onlar peygamberi yalanlayıp deveyi kestiler. Rableri de günahlarını başlarına geçiriverdi de orayı dümdüz etti.

15 - Öyle ya, Allah bu işin sonundan korkacak değil ya.